دلیل حضور سیاست گذاران سینمای آمریکا در ایران:
نویسنده: حسن میرزابیگی
این که بعد از 30 سال شاهد حضور عده ای از سینماگران و سران هالیوودی در بودیم را می توان در پندار باراک اوباما پیدا کرد.
این کمپانی های فیلم سازی در طول 28 سال اخیر هیچ تبادل سینمایی با ایرانیان نداشتند و حتی فروش فیلم های خود را به ایران تحریم کرده بودند و ایران مجبور بود برای نمایش این فیلم ها روی به دلال ها و واسطه ها بیاوردکه این گونه نمایش در بعضی مواقع ار طرف آنان غیر قانونی اعلام می شد و آنها برای جبران خسارت (بخوانید برای بدست آوردن پول مفت) از دارایی های بلوکه شده ایران برداشت می کردند، چطور می شود که افرادی مثل تام پولاک (رئیس کمپانی یونیورسال) و سدجنیس (رئیس آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا) و بعضی اعضای هیئت رئیسه این آکادمی یک شبه به سرشان می زند و برای برگزاری سمینارهای تخصصی و کارگاه های آموزشی و انتقال تجارب به جامعه سینمایی ایران و به این کشور می آیند؟
از فیلم های ساخته شده توسط کمپانی یونیورسال (که اکثرا به تهیه کنندگی تام پولاک بوده است) می توان به فیلم های زیر اشاره کرد:
ماجراهای ایندانا جونز جوان (درباره اسطوره های صهیونیستی) قلمرو (ثوهین آشکار به اسلام و مسلمانان) ایوان قدرتمند (وهن خداوند که حتی نمایش آن در کشور های اسلامی ممنوع شد) یونایتد93 (توهین به اسلام و تروریست خواندن مسلمانان) مونیخ (تبلیغ سازمان های تروریستی صهیونیستی) بروس قدرتمند (وهن دیگری نسبت به خداوند که نمایش این فیلم نیز در کشور های اسلامی ممنوع شد) و تعداد فراوان دیگری از فیلم های مستهجن مانند قسمت های مختلف شیرینی آمریکایی، فاکرها را ملاقات کن، باکره 40 ساله، مامامیا و... و مقادیر زیادی از فیلم هایی که به توجیه سیاست های تجاوز کارانه و ضد بشری امریکا می پردازد مثل: هل بوی، هالک باورنکردنی، گنگسترهای آمریکایی، رخنه، چوپان خوب، مرد سال، مترجم، جاسوس بازی و.... و توزیع و پخش انیمیشن ضد ایرانی پرسپولیس
در مورد سد جنیس همین بس که مقام او حتی از مقام یک وزیر هم بالاتر است و به عنوان مجری سیاسیت های حاکم آمریکا در عرصه هنر فعالیت دارد.
یکی از همین افراد هالیوودی که در (به اصطلاح) هم اندیشی بازاریابی خانه سینما شرکت کرده بود گفته بود با توجه به وجود 30000 سالن سینما در آمریکا و دهها هزار سالن در کشورهای وابسته چه تجربه ای را می توان به ایران که فقط 300 سالن دارد منتقل کرد؟
و یکی دیگر از این آقایان در پاسخ به پرسش یکی از فیلم سازان! ایرانی که پرسیده بود چگونه سینمای ایران می تواند در اروپا و آمریکا بازار پیدا کند، با تمسخر و تحقیر گفته بود شما اول در کشور خودتان و در میان مخاطبان ایرانی تماشاگر پیداکنید و بعد به فکر خارج کشور بیفتید.
با توجه به اظهار نظرات این آقایان هالیوودی باید از آقای عسگر پور (مدیر عامل خانه سینما) پرسید که دلیل دعوت از ابنان چه بوده است؟
اما مطمئن باشید ایشان و دیگر دوستان سینمایی ایشان نه تنها جوابی ندارند بلکه به خاطر این کار احساس شرمندگی هم نمی کنند.
اما خود مهمانان به سوالات ما جواب می دهند:
سد جنیس در خلال صحبت هایش گفت که قبل از ایران به ویتنام رفته بودیم و برای اصلاح سیستم صدابرداری سینمایی آن کشور تلاش کردیم. اما ایران به لحاظ تکنیک و فنآوری کمبود چندانی ندارد که هالیوود بتواند در رفع آن اقدام نماید و تاکید کرد سینماگران ایرانی خود از تکنیک بالایی برخوردارند.
سد جنیس در ادامه صحبتش گفت آنچه بیش از هر موردی موجب سفر هیئت هالیوودی به ایران گشته، تاثیر سینمای مشرق زمین بر هالیوود و سینمای آمریکا و بالتبع آمریکایی ها بوده است و آنها آمده اند تا به طور مستقیم دریابند چه عوامل و عناصری در ایران و دیگر کشورهای شرقی موجبات این تاثیر را فراهم آورده است.
در حالی که سیاست جرج بوش جنگ سخت بود، اوباما علاوه بر جنگ سخت جنگ نرم را نیز انتخاب کرده است و مهمترین قسمت فعالیت های او و حامیان صهیونیستش خاورمیانه و جهان اسلام است و مهمترین کشور این مناطق ایران است. آنها که از سیاست تحریم و جنگ با ایران جوابی نگرفتند آمده اند تا با خراب کردن فرهنگ و اندیشه ایرانیان، ایران را نیز به زیر سلطه خود ببرند.
اما دلیل نفوذ فرهنگ ایران و اسلام بر غرب با توجه به فیلم ها و گزارشات ضد دینی غربی ها را می توان تاثیر دین در زندگی مردم دانست. بدون شک مهمترین مسئله ای که تا به حال جلوی نفوذ غرب بر ایران را گرفته است، پایبندی به ارزش هاست. امیدواریم مسئولان سینمایی کشور مواظب رفتار و حرکات غرب در برخورد با ایران باشند و نگذارند که سینمای ایران باعث نفوذ غرب و صهیونیست ها بر ایران شوند.
و نکته آخر اینکه اگر هنرمندان ما به جای اینکه از این افراد دعوت می کردند به مناطق جنگی جنوب کشور می رفتند و از این مناطق بازدید می کردند و با شهدا و فداکاری هایشان آشنا می شدند تجربیات بهتری بدست می آوردند و بهتر می توانستند جنگ و فرهنگ چند هزار ساله ایران را به تمام دنیا نشان دهند. مطمئناً ما با نشان دادن دلاوری ها و سختی های واقعی جنگ تجربیات بهتری نسبت به تجربیات تام پالاک و.... بدست می آوردند.
باتشکر از آقای میرزابیگی که این مقاله را برای ما ارسال کردند.
وبلاگ خبری-تحلیلی تلالو
